مرا به هیچ بدادی و من هنوز ...[آپدیت شد]

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنمکز وجود تو مویی به عالمی نفروشم

سیر نمی شود نظر

سیر نمی شود نظربس که لطیف منظری...

من چه در پای تو ریزم

دوست می‌دارم من این

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

گل همین پنج روز و شش باشد

هر آن که با تو

جفا کرد