غزل شماره 257 حافظ شیرازیروی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیش شمع آتش پروا نه به جان گو درگیردر لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ / بر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیرترک درو...

۰ ۲۷۸

که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامیکه به کوی می فروشان دو هزار جم به جامیشده‌ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارمکه به همت عزیزان برسم به نیک نامیتو که کیمیافروشی نظری به قل...

۰ ۷۰۲

دانی که چیست دولت دیدار یار دیدندر کوی او گدایی بر خسروی گزیدناز جان طمع بریدن آسان بود ولیکناز دوستان جانی مشکل توان بریدن

۰ ۱۷۲۲

نو‌بهار استدر آن کوش که خوشدل باشیحافظ

۰ ۶۲۶

سال و مال و فال و حال و اصل و نسل و بخت و تخت بادت اندر شهرياري برقرار و بر دوام سال خرم، فال نيكو، مال وافر، حال خوش، اصل ثابت، نسل باقي، تخت عالي، بخت رامحافظگلی به دس...

۰ ۶۴۳

رشته ی تسبیحاگر بگسست معذورم بدار!دستم اَندر ساعدِساقی سیمین ساق بودحافظ@siminsagh

۰ ۳۵۷

میل رفتن مکن ای دوست دمی با ما باش بر لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر

۰ ۱۱۸۸

من این حروف نوشتم چنانکه غیر ندانست تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی حافظ

۰ ۲۲۱

ساقیا جام می‌ام ده که نگارنده غیب نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

۰ ۱۹۷۴