ای به ازل بوده و نابوده ماوی به ابد زنده و فرسوده ماحلقه‌زن خانه به دوش توایمچون در تو حلقه به گوش توایمبی‌طمعیم از همه سازنده‌ایجز تو نداریم نوازنده‌ایاز پی توست ...

۰ ۲۵۳

غزل شماره 257 حافظ شیرازیروی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیش شمع آتش پروا نه به جان گو درگیردر لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ / بر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیرترک درو...

۰ ۲۷۸

که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامیکه به کوی می فروشان دو هزار جم به جامیشده‌ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارمکه به همت عزیزان برسم به نیک نامیتو که کیمیافروشی نظری به قل...

۰ ۷۰۲

بر ذکر ایشان جان دهم جان را خوش و خندان دهمجان چون نخندد چون ز تن در لطف جانان می‌رود

۰ ۳۷۴

نو‌بهار استدر آن کوش که خوشدل باشیحافظ

۰ ۶۲۶

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاستآه بی‌تاب شدن عادت کم حوصله هاستمثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آبدر دلم هستی و بین من و تو فاصله هاستفاضِل نظری

۰ ۸۷۳

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنمکز وجود تو مویی به عالمی نفروشم

۰ ۲۲۸۹

ای مردمان بگوییدآرام جان من کو ؟

۰ ۳۴۲

رشته ی تسبیحاگر بگسست معذورم بدار!دستم اَندر ساعدِساقی سیمین ساق بودحافظ@siminsagh

۰ ۳۵۷

سیر نمی شود نظربس که لطیف منظری...

۰ ۴۱۴

دل دل دل تو دل مرا مرنجان چرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان بیا بیا و بازآ به صلح سوی خانه مرو مرو ز پیشم کتف چنین مجنبان

۰ ۲۴۹۸

من بی می ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بارتن نتوانم من بنده آن دمم که ساقی گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم

۰ ۱۵۶۰

مادرم به من نگفت دوستم داردوقت نداشتدستش همیشه بند بودمن امادوست داشتنش رازنگ های تفریحدر سیب قرمزی که ته کیفم گذاشته بودگاز می زدم

۰ ۲۵۷

ای به تو زنده جسم و جان مونس جان کیستی ! ؟

۰ ۳۱۵

شادی چرا رمیده؟ آتش چرا فسرده؟

۰ ۲۹۳

من این حروف نوشتم چنانکه غیر ندانست تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی حافظ

۰ ۲۲۱

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

۰ ۲۶۸

غافل شدی ز یار همین قصه ساز شد

۰ ۲۱۱