ای به ازل بوده و نابوده ماوی به ابد زنده و فرسوده ماحلقه‌زن خانه به دوش توایمچون در تو حلقه به گوش توایمبی‌طمعیم از همه سازنده‌ایجز تو نداریم نوازنده‌ایاز پی توست ...

۰ ۲۶۱

غزل شماره 257 حافظ شیرازیروی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیش شمع آتش پروا نه به جان گو درگیردر لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ / بر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیرترک درو...

۰ ۲۸۳

که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامیکه به کوی می فروشان دو هزار جم به جامیشده‌ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارمکه به همت عزیزان برسم به نیک نامیتو که کیمیافروشی نظری به قل...

۰ ۷۰۸

بر ذکر ایشان جان دهم جان را خوش و خندان دهمجان چون نخندد چون ز تن در لطف جانان می‌رود

۰ ۳۷۹

نو‌بهار استدر آن کوش که خوشدل باشیحافظ

۰ ۶۳۱

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاستآه بی‌تاب شدن عادت کم حوصله هاستمثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آبدر دلم هستی و بین من و تو فاصله هاستفاضِل نظری

۰ ۸۷۵

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنمکز وجود تو مویی به عالمی نفروشم

۰ ۲۲۹۴

ای مردمان بگوییدآرام جان من کو ؟

۰ ۳۴۷

رشته ی تسبیحاگر بگسست معذورم بدار!دستم اَندر ساعدِساقی سیمین ساق بودحافظ@siminsagh

۰ ۳۶۱

سیر نمی شود نظربس که لطیف منظری...

۰ ۴۱۹

دل دل دل تو دل مرا مرنجان چرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان بیا بیا و بازآ به صلح سوی خانه مرو مرو ز پیشم کتف چنین مجنبان

۰ ۲۵۰۱

من بی می ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بارتن نتوانم من بنده آن دمم که ساقی گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم

۰ ۱۵۶۴

مادرم به من نگفت دوستم داردوقت نداشتدستش همیشه بند بودمن امادوست داشتنش رازنگ های تفریحدر سیب قرمزی که ته کیفم گذاشته بودگاز می زدم

۰ ۲۶۰

ای به تو زنده جسم و جان مونس جان کیستی ! ؟

۰ ۳۲۰

شادی چرا رمیده؟ آتش چرا فسرده؟

۰ ۲۹۷

من این حروف نوشتم چنانکه غیر ندانست تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی حافظ

۰ ۲۲۵

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را

۰ ۲۷۳

غافل شدی ز یار همین قصه ساز شد

۰ ۲۱۵